Category: Uncategorized

Adèle van der Plas hekelt afwijzing herzieningsverzoek Baybasin

WeAreChange.nl hield direct na publicatie van de afwijzing van het herzieningsverzoek van de zaak Baybasin een telefonisch interview met advocate Adèle van der Plas. Advocaat-Generaal bij de Hoge Raad, Diederik Aben kwam op 4 juli 2017 met zijn conclusie die meer dan 1700 pagina’s in beslag neemt. Hierin is onder andere te lezen dat de deskundigen Hans van de Ven en Ton Derksen door Aben niet als deskundigen worden erkent. Hetzelfde gaat op voor de bijdragen van TNO en PWC. In hoeverre kan men nog spreken van een zuiver juridisch proces?

 

Zo reageerde Peter R. de Vries op 4 juli 2017, en wij op Peter R. de Vries:

 

More

Frustreerde korpschef Aalbersberg onderzoek Demmink?

“Ik ken geen P. Aalbersberg”

Dat is het stuitende verweer van de Amsterdamse korpschef toen we hem confronteerden met onze nieuwe bewijzen van zijn betrokkenheid binnen het Demmink dossier. Een ‘MustSee’ voor betrokken burgers die kritisch dit decennia lang slepende schandaal rondom kindermisbruik, klassenjustitie en de vermolmde rechtstaat volgen.

Zie je dit bij de NPO? Precies! Delen dus!

 

WeAreChange.NL onderzocht de rol van de huidige korpschef van Amsterdam Pieter-Jaap Aalbersberg tijdens het Rolodex onderzoek. Hij blijkt als hoofd (CRI) dienst Recherche informatie dichter bij het vuur te zijn geweest dan dat hij zelf laat blijken.
Leen de Kooter, een betrokken rechercheur, getuigde onder ede in 2014 dat Aalbersberg had gereageerd met: “maar dat is onze baas!”, op de aanvraag voor een observatieteam om Demmink te laten onderzoeken. In 1997, tijdens het Rolodex onderzoek, maakte de divisie Centrale recherche Informatie (CRI) deel uit van het Korps landelijke politiediensten (KLPD).
Korpschef Aalbersberg was tot 1996 hoofd van de (CRI) dienst Bijzondere recherchezaken. Hij zegt hierna een andere functie te hebben gekregen waarin hij geen rol meer speelde in het verloop van het onderzoek. Maar uit de gevonden stukken komt een ander beeld naar voren….

voor meer informatie:
https://zoek.officielebekendmakingen….
https://www.burojansen.nl/traa/korps-…

More

‘OM stelt zich op als advocaat Demmink’; Adèle van der Plas

“Ik ga wel voor de waarheid in deze…”

De waarheid boven tafel krijgen; dat is de inzet van strafpleiter Adèle van der Plas. Op 30 juni zal zij achter gesloten deuren niet alleen de verdediging van Demmink tegenover haar vinden maar evengoed het Openbaar Ministerie. Volgens Adèle heeft de politieke druk ervoor gezorgd dat het OM haar onafhankelijke positie heeft verloren en structureel heeft gefaald. Wil je weten waarom de zitting achter gesloten deuren plaatsvindt en hoe de zaak zich gaat ontwikkelen? Kijk dan dit indringende interview!

WeAreChange.NL sprak in de aanloop van de sepotzitting van voormalig Secretaris Generaal van Justitie Joris Demmink met strafpleiter Adèle van der Plas. Zij treedt sinds 2008 op als advocaat namens de twee klagers die Joris Demmink betichten van seksueel misbruik. Meer dan drie jaar geleden gaf het hof in Arnhem opdracht aan het OM om strafvervolging te onderzoeken. Maar het OM faalde om bewijs uit Turkije voldoende te onderzoeken aangezien ze geen medewerking kregen van de autoriteiten. Als gevolg hiervan acht het OM de zaak Demmink als afgedaan. Van der Plas startte een Artikel 12 procedure maar werd stelselmatig tegengewerkt door het OM. Volgens Van der Plas is er voldoende bewijs geleverd om Demmink te vervolgen. Dit gesprek is onderdeel van een drieluik over de slotfase van de zaak Demmink die plaats gaat vinden op 30 juni 2017.

Zie jij dit bij de NPO? Precies! Delen dus!

Bovenstaand interview met Adèle van der Plas wordt door Twitter/Youtube gezien als “sensitive content”, zoals te zien hieronder. Toch opmerkelijk:

More

“Demmink is in feite initiator”; ex-MID’er over zaak Baybasin

Op 30 juni oordeelt het Hof van Arnhem (achter gesloten deuren!) of het strafrechtelijk onderzoek naar Joris Demmink gestaakt kan worden. Het zoveelste hoofdstuk van een politiek proces waar de top van Justitie in verwikkeld is. Wij interviewden Hans van de Ven, oud-MID(Militaire Inlichtingen Dienst)’er en autoriteit op het vlak van signaalanalyse en afluistertechnieken.

In het boek ‘De Baybasin Taps’ presenteert Ton Derksen de bewijzen van manipulatie die worden aangetoond door Van de Ven. Volgens Van de Ven is er sprake van een ‘politiek proces’, waarbij de Nederlandse justitie zich voor het karretje heeft laten spannen van ‘krachten’ in Turkije. Binnen dit kader is ook de rol van ex-secretaris generaal van Justitie, Joris Demmink aan de orde. Op basis van een interne notitie van het Nederlandse Ministerie van Justitie werd op 15 juli 1997 vermeld dat op dat moment ”de zaak Baybasin gebruikt kan worden als drukmiddel teneinde in een andere zaak iets van de Turkse autoriteiten gedaan te krijgen.” Joris Demmink is op dat moment betrokken bij de besluitvorming en speelt vanaf dat moment een formele en volgens velen beslissende rol in het verloop van dit proces. Van de Ven Hij vertelt over het vermeende zwartboek van Demmink en zijn persoonlijke ervaringen met Demmink. Van de Ven schetst op een heldere wijze de kaders van het politieke Baybasin proces.

 

More

How Chardonnay Bilderberg 2016 meets Chantilly Bilderberg 2017 (EXCLUSIVE footage!)

On the Saturday of Bilderberg 2016 WeAreChange.NL had the rare opportunity to film Bilderbergers ‘in their natural habitat’. During a group tour of the Semperoper in Dresden they went outside on the balkony facing the riverside in full view of our camera! Four of these Bilderbergers also attended Bilderberg 2017 in Chantilly Virginia, USA.
Let’s introduce these four Bilderbergers on the Saturday of Bilderberg 2017:
Federspiel, Ulrik (DNK), Group Executive, Haldor Topsøe Holding A/S (fracking)
Baverez, Nicolas (FRA), Partner, Gibson, Dunn & Crutcher (Eurotunnel)
Agius, Marcus (GBR), Chairman, PA Consulting Group (Barclays)
Schmidt, Eric E. (USA), Executive Chairman, Alphabet Inc. (Google)

More

Nederlandse Bilderberg-kliek 2017 op een rijtje!

Jongens en meisjes, het is weer Bilderberg tijd! Vanaf 1954 zet de elite zich in om de VS en Europa op één lijn te krijgen, al lijkt dat nu wat uitdagender met Brexit en Trump in het Witte Huis. De MSM hult zich weer in stilzwijgen, daarom zetten we maar weer even de spotlights op de ‘uitverkorenen’ van de Nederlandse Bilderberg-kliek:

Uiteraard is de publiciteitsschuwe Bilderberg nestor en economie professor te Leiden, Victor Halberstadt weer van de partij. Niet verrassend want hij draait al mee sinds 1975, al dan niet als lid van het Bilderberg Steering Committtee. Hoewel hij zich affilieert met de PvdA is hij eerder deel van een onzichtbare super elite. Zo is hij kroonlid van de SER en zit hij in vele commissariaten. Sinds 1991 is hij adviseur van de machtigste bank op Wall Street: Goldman Sachs. Bovendien is Halberstadt al decennia een vertrouweling van de koninklijke familie.

Koning Willem, kan als kleinkind van oprichter Bernhard, en als zoon van Bilderberg-Queen Beatrix, niet gemist worden. Deelnemen aan de Bilderberg lijkt deel van de traditie van het Koninklijk Huis te zijn geworden. Alexander was als ‘Observer’ aanwezig in 1990, 1991 en 1996. Als deelnemer mocht hij meepraten in 2001 en 2008. Vanaf vorig jaar, 2016 nam hij het stokje van Bea over. We zijn benieuwd of hij in een volgend interview bij de NPO nog eens wil terug komen op de illustere Nazi’s die opa Benno in stelling bracht om de Bilderberg in de beginjaren te laten slagen.

Onze Defensie-Dame, Jeanine Hennis-Plasschaert (VVD) is voor het eerst aanwezig, haar kostje lijkt dus gekocht binnen het komende kabinet. Best knap met Schoevers als hoogst genoten opleiding op je CV. Hennis staat bekend om slepende schandalen als Chroom-6, ICT Fraude bij Defensie en is trouwe supporter van elk willekeurig VS beleid.

Klaas Knot, de president van De Nederlandsche Bank die als veelverdiener kennelijk onraakbaar is voor de Balkenendenorm mag ook weer op komen draven. Hij was er eerder in 2013 en in 2015.

Ralph Hamers, de onbekende topman van de ING Group werkt al meer dan 20 jaar voor deze ex-staatbank en is nog steeds relatief onbekend. Interviews zijn schaars en bovendien weinig onthullend.

Maar de grote verrassing is Boyan Slat. Deze 22 jaar jonge (jongste Bilderberger) CEO van TheOceanCleanup is ook te gast in Chantilly. Zijn organisatie liet ons weten: “Voor The Ocean Cleanup is dit een mooi platform om het verhaal van Boyan en zijn missie te vertellen en wereldleiders (zoals bijvoorbeeld Koning Willem-Alexander, en andere deelnemers aan de conferentie) en vooraanstaande denkers te overtuigen van de urgentie van het plastic probleem. Reis- en verblijfkosten worden overigens geheel vergoed door de organisatie van de conferentie.” Op de informatie dat Boyan dat gaat doen bij een oorlogsmisdadiger als Henry Kissinger en aanwezige grootvervuilers werd niet ingegaan.

More

Solutionism; de verlichte weg naar het zelfsturend embryo?

The idea that given the right code, algorithms and robots, technology can solve all of mankind’s problems, effectively making life “frictionless” and trouble-free.

(© 2017, Matthieu Bourel,http://www.dojo.electrickettle.fr/)

Maria van Boekelen, independent journalist en Frans van der Reep, lector digital world Hogeschool Inholland.

Afgelopen maart vonden vier baanbrekende besluiten in Nederland plaats die de maatschappelijke toekomst en de context van ons leven mede zullen bepalen. Allemaal mogelijk gemaakt door nieuwe en betaalbare technologie en doordrenkt van ‘internetcentrisme’ en ‘dataïsme’. ‘Internetcentrisme’ wordt door Evgeny Morozov omschreven als ‘de neiging om grootse problemen met online technologie te willen oplossen’. Een quick-online-fix, die volgens Morozov gedoemd is om te mislukken. Yuval Noah Harari wijst op de overrompelende invloed van ‘dataïsme’, dat het universum beschrijft als datastromen. De waarde van elk fenomeen en elke entiteit wordt bepaald door de bijdrage daarvan aan de dataverwerking. Dit is geen ver van ons bed show, sterker nog dit paradigma heeft het grootste deel van het wetenschappelijk establishment al veroverd. Dit is ook geen filosofische revolutie, maar een uitermate praktische die haar weg vindt in de haarvaten van de overheid.

DNA-editing

Sinds 2002 is het in Nederland verboden menselijke embryo’s voor louter wetenschappelijke doeleinden te creëren. Schippers wil echter de desbetreffende Embryowet bij ‘koninklijk besluit’ wijzigen, dat wil zeggen zonder inspraak van het parlement. Zo zetten we een stap in de richting van het Britse embryobeleid. Daar worden embryo’s inmiddels al gecreëerd door middel van therapeutisch klonen en door het combineren van menselijk met dierlijk materiaal. Als het aan Schippers ligt mogen er in de toekomst ook in Nederland embryo’s worden gekweekt ten behoeve van wetenschappelijk onderzoek. Hiermee wordt een principiële grens overschreden. Er ontstaat een nieuw ‘soort’ menselijk leven, dat uitsluitend voor wetenschappelijke productie is bedoeld en dat uitsluitend instrumentele waarde wordt toebedeeld. Daarnaast mag men in de toekomst ook DNA van ongeboren baby’s tijdens de zwangerschap corrigeren bij gebleken gebreken. Hiermee wordt ook de route naar designer-baby’s ingeslagen. Gaan we het Britse voorbeeld van de National Health Service (het openbare gezondheidszorgstelsel van het Verenigd Koninkrijk) volgen, die DNA editing met CRISPR-Cas 9 bejubeld en medische gegevens uitwisselt met Google DeepMind? Wat is de invloedssfeer van partijen als Alphabet (holding Google) en Microsoft die honderden miljoenen investeren in CRISP-Cas9? Om van de farmaceutische industrie met als vaandeldrager Bayer nog maar te zwijgen. Wie is er na deze revolutie in charge? Is ‘wie’ nog wel de de juiste aanhef? Of is het wellicht gepaster om de vraag te herformuleren naar ‘wat’ is er in charge? Vanuit een commercieel perspectief is DNA editing natuurlijk booming business. Daarom is het zeer verwonderlijk dat Annelien Bredenoord, hoogleraar medische ethiek aan het UMC Utrecht de impact hiervan niet onder ogen kan of durft te zien. Dit weerhield de Gezondheidsraad echter niet om haar te consulteren voor het zojuist gepubliceerde rapport ‘Ingrijpen in het DNA van de mens’. https://www.gezondheidsraad.nl/nl/taak-werkwijze/werkterrein/optimale-gezondheidszorg/ingrijpen-in-het-dna-van-de-mens

Wanneer gaat de samenleving geen afwijkende kinderen meer accepteren? Wordt het dadelijk niet impliciet verplicht gesteld om DNA te editen omdat we anders de samenleving of overheid op kosten jagen? Vinden we dit ethisch acceptabel? Hebben we deze vraag nu echt breed maatschappelijk geadresseerd? Is er sprake van consensus, een acceptabel antwoord?

Zelfsturing

De andere twee besluiten bevonden zich op het vlak van logistiek en vervoer; in casu de omarming van de zelfrijdende en -sturende auto’s en treinen.

Proeven met dit soort auto’s gaan in Brabant op korte termijn van start. Wat men met die ‘proeven’ beoogt is echter onduidelijk. De massa beschouwt deze ontwikkeling kennelijk als onvermijdelijk en ziet het concept ‘zelfrijdend’ als een oplossing voor van alles maar in eerste instantie voor de steden die de autodichtheid niet meer aankunnen.

Waarom is er geen enkel rapport over de maatschappelijke impact van deze ontwikkeling?
Wie kan de burger juridisch aanspreken op effecten van deze proeven? De verantwoordelijkheid ligt in eerste instantie bij de minister, die nu juist vertrekt.

Kortom, het juridisch kader ontbreekt vrijwel volledig en de lijst van onbesproken (juridische) consequenties is lang, te lang.

Ook rijst de vraag hoe we dan omgaan met het ownership van de data die een auto produceert. Sommige automerken stellen zich op het standpunt dat alle data die een auto produceert van de autofabrikant zijn en, net als zojuist besloten is in de USA, zelfs vrij verhandelbaar zijn. Voor uw begrip, ieder gat in de weg en iedere slok wijn die u drinkt zijn zichtbaar in deze data. Gaan we dan automobilisten achteraf en machine-only bekeuren voor bijvoorbeeld te hard rijden? Snappen we dat auto’s gewoon drones worden met ergens een knop om het gehele verkeer aan en uit te zetten? Kunnen diezelfde auto’s over een paar jaar worden gebruikt als mobiele surveillance camera’s ten behoeve van crowd control en opsporing? Google en Uber staan in de startblokken om de West Europese mobiliteit te regelen, de lobbyisten maken overuren. Ook hier is er sprake van een dubieuze invloedssfeer van zwaar investerende multinationals.

Handrem

Hoe kan de burger zich verweren tegen New Tech als iedereen die tegendruk moet geven narcistisch verliefd lijkt te zijn op diezelfde ontwikkelingen die gebracht worden in het belang van het land. Hebben we in de gaten hoe verstrekkend deze besluiten zijn? En hoe zeer ze in lijn ligt met wat Morozov ‘solutionism’ noemt en Harari ‘dataïsme’? Wie oefent toezicht uit en bij wie kan de burger terecht met problemen?

Theodore Roszak signaleerde al in 1986 dat door adoptie van de nieuwe informatie-ideologie aan de groeiende controlebehoefte van staat en bedrijfsleven voldaan kan worden. Het stimuleren van deze ontwikkelingen benoemd hij als een bewust gevolgde strategie van bedrijven en publieke instellingen. Heeft hij gelijk?

Centrale vraag is wat ons betreft; wie het toezicht uitoefent en bij wie de burger terecht kan met problemen. “Who will guard the guards themselves?” Is die ‘algorithm based society’ wel zo nastrevenswaardig? De New Tech World accelereert, van een handrem voor de burger is vooralsnog geen sprake.

Tot slot

Natuurlijk is het voor het individu geweldig dat we meer vat op en inzichten verkrijgen in ons DNA; wellicht kan veel menselijk verdriet voorkomen worden. Dat staat buiten kijf en ook buiten de discussie die we graag willen aanzwengelen. De vraag is echter of wat goed is voor de staat of multinational, welke steeds inniger verbonden lijken te zijn, ook goed is voor onze samenleving. Wij pleiten ervoor dat voorafgaand aan de uitwerking van bovenstaande besluiten afstand wordt gedaan van het standpunt dat het onvermijdelijk is dat nieuwe technologie wordt ingevoerd. Er is namelijk maar een onvermijdelijk gegeven en dat is de dood, de rest is politiek.

Bronnen:

Evgeny Morozov (1984) is een blogger, internetscepticus, publicist en onderzoeker. Hij bestudeert de sociale en politieke gevolgen van nieuwe technologieën zoals sociale media en het internet. Zie bijv. https://www.theguardian.com/technology/2013/mar/09/evgeny-morozov-technology-solutionism-interview

Yuval Noah Harari (1976) is an Israeli historian and a tenured professor in the Department of History at the Hebrew University of Jerusalem. He is the author of the international bestseller Sapiens: A Brief History of Humankind (2014).

Theodore Roszak (1986), The cult of information : the folklore of computers and the true art of thinking, New York (Pantheon Books); Ned. vert.: De Informatiecultus. Computerfolklore en de kunst van het denken. Amsterdam 1986, (Meulenhoff).

Nadere informatie over inevitability thesis:
https://en.wikipedia.org/wiki/Inevitability_thesis

http://nl.wikipedia.org/wiki/Theodore_Roszak_%28historicus%29

Nieuwsbronnen:

http://www.nhs.uk/news/2016/02February/Pages/UK-regulators-give-go-ahead-for-embryo-editing.aspx

https://www.trouw.nl/religie-en-filosofie/geef-ons-heden-ons-algoritme~a9f60ef1/

http://blogs.wsj.com/briefly/2016/09/22/crispr-cas9/

https://www.gezondheidsraad.nl/nl/taak-werkwijze/werkterrein/optimale-gezondheidszorg/ingrijpen-in-het-dna-van-de-mens

https://www.scientificamerican.com/article/will-democracy-survive-big-data-and-artificial-intelligence/#

More

Pies van Paay stelt niks voor bij Economische Golden Shower ECB

 

Column
De Noord-Europese landen zijn nu ook eindelijk aan de beurt, er komt namelijk een enorme economische, sociale, en politieke meltdown aan. De macht van de bestuurlijke elite neemt groteske vormen aan die echter angstvallig achter de schermen wordt gehouden door de MSM. Het ‘bankenprobleem’ dat ons op middellange termijn de kop gaat kosten wordt compleet doodgezwegen in de media. Geen woord bij Jinek, DWDD, Tan of Pauw. Geen opening door de journaals. Nada, nakko, niks. En de burger, jij dus, die vindt het al snel te moeilijk, niet sexy genoeg, men heeft het liever over de de pies van Paay dan over de economische golden shower die onophoudelijk op onze hoofden klettert.

Afgelopen maand werd bekend dat de EBA (European Banking Authority) onder leiding van een Italiaan: Andrea Enria, het ESM (Europees Stabiliteitsmechanisme) in te zetten voor de vorming van een zogenaamde ‘Bad Bank’. Dat is een bank waarin alle slechte leningen zullen worden ondergebracht. Dat zijn leningen waarop tenminste negentig dagen geen rente op is betaald. Italië alleen is al goed voor ruim 250 miljard aan slechte leningen. Frankrijk heeft voor 160 miljard lege hulzen in de uitverkoop. En wat gaat er dan gebeuren met deze ‘Bad Bank’ en met haar miljarden aan foute leningen?
Wij, de belastingbetalers uit de Eurozone gaan die oninbare leningen afbetalen. Zeg maar de verliezen van de Italiaanse, Franse, Griekse en Spaanse banken. Afbetalen! Sinds wanneer worden belastingbetalers uit gezonde landen opgezadeld met de schulden van buitenlandse banken en geconfronteerd met een ECB-beleid dat hun spaartegoeden en pensioenen uitholt? Waarom lezen we daar niks van? Zou half Nederland hier eigenlijk niet van wakker moeten liggen? En als je dan toch niet meer slapen wil, laten we dan eens even inzoomen op de ECB.

Sinds 2012 wordt de Euro gereanimeerd door dokter Draghi, de president van de Europese Centrale bank, voormalig adviseur van Goldman Sachs. Het ene na het andere monetaire stimuleringsprogramma moet ‘de vrije markt’ redden. Vanaf maart 2015 is er een enorm opkoopprogramma van staats- en bedrijfsobligaties van start gegaan, Dit valt onder de noemer van Quantitative easing (QE). De normale marktwerking is compleet weggevaagd door de ECB zelf want zij zijn de grootste marktpartij ooit!
Elke maand koopt de centrale bank tachtig miljard euro op en spekt daarmee de winst van multinationals als Shell, Unilever, KPN, Nestlé. Tot op heden is er 1300 miljard euro aan waardepapieren opgekocht en er zal nog eens 1000 miljard worden opgekocht tijdens de resterende looptijd van het programma.

En dan hebben we het nog niet eens over de krankzinnige politieke macht die de ECB en Draghi in toenemende mate naar zich toetrekt. Onverbloemd chanteerde de ECB de Griekse premier Tsipras om het hervormingspakket te aanvaarden in ruil voor financiële steun. Uiteindelijk ging deze door de knieën. De Mission Impossible werd geaccepteerd, het schip is zinkende maar het strijkorkestje speelt nog rustig de Sirtaki. En nu is Italië aan de beurt…
De Italianen hebben het gore lef gehad om hardop te speculeren dat ze wellicht wel eens de eurozone zouden willen verlaten. En dat riep kennelijk om een luid en heldere reactie van de ECB.
Als de italianen de Euro willen verlaten dan moeten zij hun boekhoudkundige schuld die krankzinnig genoeg als target 2 schulden bekend staan effe aftikken. Een bedragje van minimaal 358 Miljard Euro. Dat is alles, dan mag men het zinkende Euroschip verlaten. De juridische basis voor dit soort sancties is nergens te vinden. Want sec is er helemaal niks geregeld of vastgelegd mbt tot het scenario dat euro landen vrijwillig de euro zouden willen verlaten. Dat biedt kennelijk ruimte voor afpersing en speculatie.

Kortom en masse worden alle belastingbetalers financieel ten gronde gericht door de banken maar dat laten de MSM liever links liggen zodat je lekker rustig kan inslapen na een avondje Van Nieuwkerk en Jinek.

Bronnen:
Bill Mitchell – billy blog; economic outlook
Beurs.NL
ECB.eu
FTM.nl

More

“Nederlanders, Marokkanen, Wilders, Islam!”

INFO

Titel: Kwaad – Nederlanders over immigranten

Auteur: Joost Niemöller

Uitgever: Van Praag, Amsterdam

Verschenen: 2017

Hoe kwamen we aan dit boek?

Gekregen van de auteur tijdens de boekpresentatie in Den Haag op 6 februari 2017.

ACHTERGROND

Joost Niemöller was in de jaren tachtig hoofdredacteur van het trendy blad ‘Vinyl’. Verder werkte hij onder andere voor Nieuwe Revu, HP/De Tijd, de Volkskrant en VARA TV Magazine. Van Niemöller zijn 7 romans uitgegeven tussen 1984 en 2010.

Niemöller zelf treedt niet graag op de voorgrond. WeAreChange.NL maakte kennis met Niemöller door zijn boek ‘MH-17 – De doofpotdeal’ (2014). Ondergetekende interviewde Niemöller over deze kwestie in 2015; Joost Niemöller; MH 17, wat klopt hier niet?

Joost Niemöller ging eerder, al in 2012, in gesprek over het thema immigratie; toen waren het de deskundigen in zijn boek ‘Het immigratietaboe, 10 wetenschappers over de feiten’ die het woord kregen. In die zin zou ‘Kwaad’ als de opvolger van dit boek kunnen worden gezien. In ‘Kwaad’ legt Niemöller op pagina 298 immers uit dat ‘de professionals’ al genoeg “voorgebakken standpunten” ten gehore hebben kunnen brengen in de mainstream media. Dit keer wilde hij een diversiteit aan Nederlanders aan het woord laten. Een boek dat in het rijtje van Niemöller pal naast deze twee boeken over immigratie zou kunnen staan is Niemöller’s ‘De verschrikkelijke Janmaat – Nederland en de Centrumpartij’ (2015)

Uitgeverij Van Praag is een uitgeverij die niet wars is van controverse. Zo bracht het de stripserie Agent Orange over Prins Bernhard uit. Andere auteurs uit de stal van deze uitgeverij betreffen o.a.: Bilderberg Gerard Aalders, PVV Fleur Agema en wijlen arabist Hans Jansen, maar ook islamleraar Abdul-Jabbar van de Ven, media-graaier Paul de Leeuw en 50+ Henk Krol.

HET BOEK

Hoofdstuk 1 is een verzameling van reacties op de moord op Pim Fortuyn in 2002. De beschreven ervaringen doen denken aan de impact van de moord op JFK. Het is een sterke binnenkomer want de politieke moord spleet Nederland in tweeën.

‘Kwaad’ is van het genre informatief/opiniërend; het behandelt de persoonlijke ervaringen in relatie tot de standpunten met immigranten van 31 individuen in Nederland. Op pagina 299 schrijft Niemöller in de Verantwoording; “Er ontstond vanzelf een selectie eigengereide persoonlijkheden die het zich niet makkelijk hebben gemaakt in het leven”. Er was geen vragenlijst, de geïnterviewden konden hun eigen verhaal vertellen (p.303). De mensen die ons worden geschetst door enkele opvallende details blijven toch redelijk anoniem. Het is echter precies genoeg om met ze mee te voelen in de human interest story kant van het boek.

‘Kwaad – Nederlanders over immigranten’ is echter een verhullende, zelfs misleidende titel. De niets vermoedende lezer denkt misschien ook te gaan vernemen over Molukkers, Grieken, Italianen, Kaapverdianen, Surinamers, Antillianen of Polen. Al worden ze wel genoemd, ook met hun specifieke problematiek, het is zeer sporadisch en dan vooral weer om het contrast aan te geven met Marokkanen en in mindere mate Turken. ‘Immigranten’ blijkt een neutrale termen te zijn waarachter de werkelijk bedoelde woorden schuil gaan; islam en Marokkanen. Niemöller stelde iedereen dezelfde openingsvraag; “Wanneer ben je geboren en waar?” Even verder schrijft hij “Het gespek was vast anders verlopen als de eerste vraag was geweest: “Wat vind je van de islam?” (p.303) Nergens uit de context blijkt echter dat hij dit cynisch bedoelt.

5881a9f78949a5-71459985

WILDERS

Wilders nam als eerste het boek in ontvangst van Niemöller, waarbij Niemöller zei het te overhandigen aan de “volgende minister-president van Nederland”. Wilders is de enige in de politiek die zich openlijk als anti-islam presenteert, iets dat het politiek correcte wereldje tekent. Wie anti-islam is, is veroordeelt tot Wilders. Hoofdstuk 27 handelt helemaal over Wilders en heeft als titel; ‘Wilders benoemt problemen die we echt hebben’ (p.259). Voorzichtiger is Niemöller in de ondertitel. “De geïnterviewden vinden Wilders het beste dat we hebben. Maar er is ook voorbehoud. Fortuyn was meer een intellectueel met een verhaal. Daarnaast: het is moeilijk om er ronduit voor uit te komen dat je op Wilders stemt.” De liefde van Niemöller voor Wilders lijkt zo te worden genuanceerd. In de Verantwoording lezen we: “Er moest sprake zijn van multicultureel ongenoegen. Het was overigens geen voorwaarde dat de betrokkenen op Wilders stemden. Al bleken verreweg de meesten dat wel te doen.” (p.298) Kritiek over Wilders is echter ook terug te vinden in het boek: “Wat me ook zo irriteert, is dat Wilders zo op een voetstuk wordt gezet. Who the fuck is Wilders? Wat heeft hij gedaan? Het is geen Pim Fortuyn, hoor!” (p.102) Dan is er ook nog een teleurstellende ervaring met de PVV waar een geïnterviewde zich keer op keer meldt, maar nooit een reactie krijgt. (p263/4) Niemöller lijkt zijn boek te hebben geschreven met de verkiezingen van maart 2017 op het oog. Dat ‘Kwaad’ voor de hand liggende promotie voor Wilders is wordt door Niemöller zorgvuldig gecamoufleerd met kritische kanttekeningen.

OORZAKEN?

Enkele symptomen van de multiculturele samenleving worden in het boek veelvuldig benoemd en benadrukt, maar hoe zit het met de oorzaken? Wanneer we over de oorzaken niets weten is het makkelijk de symptoom bestrijding over te laten aan hetzelfde soort mensen die de problemen veroorzaakten namelijk de politici. Dezelfde politici die ons de bankencrisis ook wilden voorstellen als een soort niet te voorkomen natuurverschijnsel zonder de echte oorzaken te willen benoemen.

Als contrast op het ‘voldongen feit’ van de immigratie naar ons land een blik terug naar de jaren ’50. Gerard de Boer toont op zijn website een aantal krantenartikelen over overbevolking met de oproep van de overheid om te emigreren. ‘Koningin Juliana wees er in 1950 in de troonrede op: “De sterke bevolkingsgroei en de beperktheid van de beschikbare grond blijven een krachtdadige bevordering der emigratie eisen”’. (bron: website Gerard de Boer)

“Door té omvangrijke en snelle, van buitenaf opgelegde veranderingen kan de Nederlandse cultuur ‘wegspoelen’. De kolossale ‘omvolking’ sinds de jaren zestig van de vorige eeuw is de kracht achter dit vernietigende proces.” (p.301). Door wie worden deze “van buitenaf opgelegde veranderingen” opgedragen? Is dat de EU? Niemöller zegt dat hiervoor geen bewijzen zijn en haalt één van de geïnterviewden aan die zegt: “Als het gaat over de islam, kom ik op het terrein waarvan je misschien zegt: dat is conspiracy thinking, maar dat moet dan maar. Vanaf 1795 is men al bezig te plannen dat erin Europa een dictatuur moet komen. Vrijmetslaars. Je noemt ze tegenwoordig ook Illuminati. Rothschild-families. Een heel schimmig geheel. Die hebben islam nodig. De gewone Europeaan is aan vrijheid gewend geraakt door de eeuwen heen. Daar kun je heel moeilijk een dictatuur mee vestigen. De islam is daar wel heel geschikt voor. En als dat langzaam maar zeker steeds meer de meerderheid wordt…” (p.226/7)

Niemöller zelf slaat dit in de wind en wil kennelijk graag dat het geheel wordt verklaard door “werkgevers die goedkopere arbeidskrachten wilden”. Dat dit ook is wat ‘links’ opgeeft als excuus deert hem wellicht niet. De mogelijkheid dat een ‘hogere macht’ invloed zou hebben lacht Niemöller weg; “totaal geen bewijs voor”, laat hij weten in een interview tijdens de boekpresentatie. Na de oliecrisis van 1973 was het kabinet Den Uyl die ook meeging in de hogere macht van de EU door de resolutie van het “European Coordinating Committee of Friendship Societies with the Arab World” in juli 1975 actief te gaan uitvoeren. Wie de tekst van de resolutie leest komt onder andere het volgende tegen: “(…) recognising the historic contribution of Arab culture to European development, emphasising the contribution which Arab culture can still give to European countries especially in the field of human values. (…) Calls on the governments of the Nine (…) to give a higher priority to the popularisation of Arab culture in Europe.” Het zijn dit soort teksten die doorsijpelden in de samenleving door het doodzwijgen dan wel demoniseren van kritiek, het subsidiëren van onderwijs in eigen taal, etc, etc.

Is Niemöller niet naïef te denken dat er geen elite is die bepaald welke kant samenlevingen op moeten gaan zonder enige interesse in wat de bevolking wil? Is hij misschien niet ook naïef in zijn hoop dat de politiek, die slechts (de problematiek veroorzaakt en) uitvoert voor de elite, de oplossing heeft voor dit vraagstuk?

BEOORDELING

Voor wie de multiculturele samenleving kent zijn de persoonlijke ervaringen geen verrassing. Dat dit soort ervaringen niet eerder is gebundeld, na decennia ervaringen, is ergens wel opmerkelijk. In het nawoord schrijft Niemöller daarover onder het kopje ‘Media’; “Het was zo uitzonderlijk om gewone Nederlanders aan het woord te laten over de gevolgen van immigratie, dat het die enkele keer dat het wel gebeurde meteen tot protest leidde.”

Het is niet te ontkennen dat het boek een bepaalde gevoels-climax herbergt. De ervaringen die de mensen delen met de lezer liegen er immers niet om; verkrachtingen, bespuwen, vernielingen, uitschelden, uithuwelijken, moord. Uiteindelijk lijkt het resultaat van het lezen van het boek de titel te zijn. Kwaad! In de laatste hoofdstukken hoopt één geïnterviewde op een bomaanslag en dan de problemen oplossen, de ruk naar rechts dus. Daartegenover staat het beeld van verhuizen naar het buitenland met de paarden naar Zweden, alsof het daar beter is. Hierin bekruipt de lezer tegen het einde een gevoel van woede, een onderbuik gevoel.

door: Marco van WeAreChange.NL

bronnen:

‘Kwaad’ van Joost Niemöller

http://uvp.nl/

https://gerard1945.wordpress.com/2015/10/02/nederland-was-te-vol/

http://nageltjes.be/wp/wp-content/uploads/2014/04/Tekst-Resolutie-van-Straatsburg-8-juni-1975.pdf

More